ترم پیش یکی از بچه هامون هر وقت از فشار و استرس درس و دلتنگی خانواده کم می‌آورد بغلش میکردم و تو گوشش حرف های امید بخش میزدم ، امروز که منو تو راهرو دانشگاه دید گفت چرا انقدر زیر چشمت گود و کبود شده ؟! گفتم از دیروز فقط ۵ ساعت خوابیدم ! بعد از درسهایی که هنوز باز هستن و فقط دو هفته براشون وقته گفتم حالا همه ی اینارو با بغض می گفتم ، گوش داد، دلداریم داد، بعد دستاشو برام باز کرد و رفتم تو بغلش چیزی که اوت لحظه احتیاج داشتم و چقدر خوب بود ...

گاهی یه بغل حالتو خیلی خوب میکنه ...